2011/Jun/05

ผ่านมาแล้วสองเดือนสำหรับการฝึกงานและเข้าสู้การทำงานจริงๆสักที
แต่เรื่องนี้ไม่ช่ายประเด็นที่ทำให้ผมกลับมาเขียนในบล๊อก
 
มันกลับกลายเป็นเรื่องเมื่อหลายเดือนก่อน
วันที่ผมไม่คิดว่าผมยังคงจำมันได้อยู่
วันที่ผมคิดว่าผมลืมมันไปหมดแล้ว
ผมหลอกทุกคนให้ทุกคนเชื่อหมดแล้วว่าผมไม่ได้คิดอะไรแล้ว
ผมหลอกทุกคนมาตลอดว่าผมแข็งแรง
พอที่จะรู้ว่าอะไรควรนึกถึงหรือไม่ควร
ทุกครั้งที่ผมหลอกคนอื่นผมเชื่อในสิ่งเหล่านั้น
ผมหลอกว่าผมกำลังยิ้มอยู่
ผมหลอกว่าผมกำลังหัวเราะ
 
แต่เมื่อผมกลับมาที่ห้องยังมีบางสิ่งที่ยังเหมือนเดิม
และยังมีบางอย่างที่เปล่ียนไป
ผมสับสนว่าผมเป็นคนยังไง
 
ร่าเริง
 
หรอ
 
หน้าที่อยู่บนกระจกมันไมไ่ด้บอกอย่างนั้น
แล้วผมเป็นคนยังไง
 
เมื่อคนที่โกหกคนอื่นมาตลอดกลับเชื่อในสิ่งที่เองพูด
 

Comment

Comment:

Tweet