2011/Jan/19

ปลีกตัวออกมาจากเพื่อนทั้งๆที่ไม่รู้เพราะอะไร
สิ่งเดียวที่รู้ตอนนั้นคืออยากเดินเล่น
ผมเดินไปในที่ๆที่เคยเดิน
เห็นในของชิ้นเดิมๆ
ผมเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย
ทั้งที่ยังมีสิ่งที่ต้องทำอีกเยอะ
แต่เวลานี้สิ่งเดียวที่ผมไม่รู้มันคืออะไรบอกผมให้รออยู่ตรงนั้น
ผมยังคงรออะไรงั้นหรอ
 
ผมรออะไร
 
ทั้งที่รู้ว่าไม่มีอะไรให้รอ
แต่ยังคงยืนมองรถที่วิ่งผ่านไปผ่านมา
ปล่อยให้คืนที่รอบข้างเดินผ่านไปผ่านมา
ยืนมองทุกการกระทำรอบผมเอง
แล้วเรารออะไร
 
ผมเดินกลับไปที่ๆเดิมที่เห็นของชิ้นเดิม
แต่กลับบอกตัวเองว่าไม่ควรจะมองมัน
และกลับมายืนรอที่เดิม
 
รออะไร...
 
ยังคงตอบตัวเองไม่ได้ผมตัดสินใจเดินกลับไปขึ้นรถเมล์
แต่ผมกลับเดินไปมองของชิ้นนั้นอีกครั้ง
 
แล้วผมรออะไร
 
ผมถามตัวเองทำไมไม่เข้าไปยื่นเงินแล้วเดินออกมา
แต่มีเสียงกลับบอกว่ายังไงมันก็ไม่ควร
 
แล้วผมรออะไร
 
ผมกลับมายืนที่เดิม
 
ก่อนที่ใครบางคนมาทำให้การรอของผมต้องเปลี่ยนไป
ทั้งที่ผมยังคงอยากยืนอยู่ตรงนั้น
 

edit @ 19 Jan 2011 00:44:06 by badbanner

edit @ 19 Jan 2011 00:44:57 by badbanner

Comment

Comment:

Tweet


ถ้ารู้ว่าการรอทำให้กระวนกระวาย ตัดใจเลิกรอเถอะค่ะ ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีการเริ่มต้นเสมอ
การยืนอยู่ที่เดิมทำให้ไม่เจ็บปวด และมีความหวัง แต่บางครั้งก็เป็นแค่ความว่างเปล่าsad smile
#1 by Jantaja At 2011-01-19 08:26,