2011/Oct/18

เมื่อวันก่อนผมไปกินเหล้ากับเพื่อนๆมา
 
คนโสดอยากมี คนไม่โสดอยากไม่มี
 
แล้วมันยังไงกันหละ
 
โลกหรือคนกันแน่ที่แปลก
 
ทุกคนต่างโหยหาความรัก
 
ความรู้สึกเหล่านั้นคืออะไรผมแทบลืมไปหมดแล้ว
 
จำได้แค่ความรู้สึกสุดท้าย
 
เพลงที่ผมเคยฟังมาทุกเพลงไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้บอกไว้
 
เจอแบบนี้แล้วผมต้องรู้สึกยังไง
 
หรือผมต้องสร้างความรู้สึกขึ้นมาเอง
..............................
 
ชีวิตบางคนเดินวกกลับไปกลับมา
 
แต่ในที่สุดเค้าก็ยิ้มได้
 
ผมเป็นคนนึงที่เชื่อว่าเรื่องที่ผ่านไปแล้วไม่อาจย้อมกลับมา
 
ยังคงต้องเดินอยู่แบบนี้
 
แล้วอันไหนคือแบบฉบับที่แท้จริงของมันแน่
 
บางทีมันควรจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก
 
ทั้งหมดนี้ไม่ได้เสียใจที่ใครบางคนเดินจากไป
 
แต่มันคือความสงสัยของคนๆนึง

2011/Oct/05

ในชีวิตของทุกคนย่อมมีการเปลี่ยนแปลง
 
บ้างก็ดีขึ้นบ้างก็แย่ลง
 
ทุกๆพยายามสุดความสมารถที่จะเปลี่ยนตัวเองในสิ่งที่ตัว้องคิดว่ามันถูกต้อง
 
แต่การเปลี่ยนแปลงย่อมมีขีดจำกัด
 
ขีดจำกัดของความพอดี
 
คนๆนึงพยายามเปลี่ยนแปลงอย่างมากเพื่อให้คนมาสนใจ
 
แต่ผลมันกลับออกมาในทิศตรงข้าม
 
ประเด็นคือเพราะอะไร
 
ทั้งที่อยากให้ทุกคนสนใจในสิ่งที่คิดว่าคนอื่นชอบ
 
ในสิ่งที่คิดว่าคนเหล่านั้นมองมันว่าดี
 
ผมลองมันนั่งคิดพร้อมกับอารมณ์ที่ค่อนข้างฉุนเฉียวทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องของตัวเอง
 
อาจเป็นเพราะ...
 
การเปลี่ยนแปลงนั่นมันตรงแตกต่างจากรากฐานเดิมมากเกินไป
 
จนคนที่อยู่รอบข้างเปลี่ยนแปลงความคิดตัวเองไปอีกแง่
 
หรือ
 
ในสิ่งที่คนเหล่านั้นคิดว่าคนอื่นชอบ ไม่เคยถามว่ามันเหมาะกับตัวบุคคลรึเเปล่า
 
หรือ
 
ในสิ่งที่คนเหล่านั้นคิดว่าคนอื่นชอบ ไม่เคยถามว่าชอบเพราะอะไร
 
หรือ
 
สิ่งที่มีอยู่มันไม่ได้ช่วยสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงนั่น
 
....................
 
ผมก็คิดได้แค่นี้

2011/Sep/27

ผ่านมาหลายเดือน ผมแทบไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง 
อยากเดินทางลัดก็ต้องเหนื่อยกว่าคนอื่น
 
ผมไม่ได้จับกล้องตัวเดิมนานมาก
ดูเหมือนมันจะถูกตั้งที่ไว้อยากไร้ค่า
 
แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือกีตาร์ทั้งสองตัวถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างน่าตกใจ
หยิบขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับการไม่ตอบสนองของนิ้วทั้งห้ากับความคิด
 
มีบางอย่างที่ผมทำไปด้วยควรเห็นแก่ตัวล้วนๆ
แต่วันนี้ผมคิดว่าผมทำในสิ่งที่ถูกแล้วหละถึงจะทำให้ใครบางคนผิดหวัง